Dagje Phoenix

Na wat uitslapen en ontbijt moeten wij naar Thrifty/Hertz, ze hebben ons in Las Vegas een auto meegegeven die al snel een beurt nodig had en nu maakt deze grote bak ons dat duidelijk. De grote rode letters en bijbehorende montagesleutels staan midden in de console te knipperen, “met mij wil je niet verder” schreeuwt hij ! Dit wordt een leuke ochtend besteding..

De dichtstbijzijnde zaak is 5 minuten bij ons appartement vandaan, dus dat valt mee. Helaas blijkt het een kleine vestiging te zijn en worden door de enige werkende medewerker naar het vliegveld in Phoenix gestuurd, wat binnen een halfuurtje te bereiken moet zijn. Voor de zekerheid tanken we de auto nog af en zetten hem bij de “car return” van Thrifty neer en melden het gebrek aan onderhoud. Ik neem de “bad guy” rol op mij en Hennie de “good girl”, iets wat (gek genoeg !) heel natuurlijk aanvoelde. Maar ik was ook wel een beetje teleurgesteld dat ze een auto hadden meegegeven terwijl ze wisten dat er 47 dagen mee gereden zou gaan worden.
Met alle begrip wordt de teleurstelling behandeld en gezocht naar de juiste vervanging, tevens vinden zij het ook zonde van onze tijd om op dit vliegveld te moet rondhangen. Gelukkig zijn wij na  (in totaal) 2,5 uur afhandelen weer met een nieuwere “sloep” van hetzelfde merk weer onderweg met de garantie dat deze wel een recente beurt heeft gehad !

Het is ondertussen middag en gaan op weg naar het hippe “Old town” Scottsdale. Net als wat vele grote steden doen, annexeren ze naburige gemeenten en zo heeft ook Phoenix dit met Scottsdale gedaan. Scottsdale heeft iets meer inwoners als Almere (ruim 240.000).
Phoenix heeft wel een zakencentrum met hoge gebouwen, maar verder is het allemaal laagbouw, waardoor het voor ons heel open en licht aanvoelt. In het oude Scottsdale is er genoeg parkeergelegenheid en kan het flaneren aanvangen. Gezellige barretjes, eettentjes, restaurantjes en winkeltjes. Genoeg om ons een paar uurtjes te vermaken onder een strak lentezonnetje. Voor de lunch is er genoeg keuze, een jongedame brengt ons naar een tafeltje buiten op het terras. Ze hebben ruime keuze aan koffie waaruit wij de hipste proberen te kiezen, ik ga voor de cappuccino met kokos en ananas smaak en Hennie gaat voor de “cinnamon Date Cortado” (een espresso variant). Tevens een lekker vullend broodje erbij, helemaal top ! Het verkeer naast ons rijdt heel rustig en regelmatig zien wij hier de zelf rijdende taxi’s voorbijkomen, die wij een keer in San Francisco willen uitproberen. Toch wel gek hoor, je ziet het stuur draaien terwijl er niemand op de bestuurdersstoel zit….de auto zit onder de sensoren die wild draaiend hun best doen.

Regelmatig wordt gecontroleerd of wij genoeg besteld hebben en na afloop vraag ik de rekening en tel er 20% bovenop (want dat is hier hun salaris !). Ik krijg van de jonge ober een vriendelijke maar verbaasde blik terug terwijl hij met het briefje van $100 wegloopt. Na terugkomst vraag ik hem om mij te leren “hoe met fooi om te gaan”. Hij legt mij, met een lach op zijn gezicht, uit dat je eerst de rekening betaalt en als je je geld hebt terug gekregen pas de fooi betaalt. En bij goed gedrag van de ober (en lekker eten natuurlijk!) geef je 15 tot 20 procent. Ok, dat voor de volgende keer dan en wij groeten elkaar. 
Door Scottsdale loopt de Salt river die in de stad volledig gekanaliseerd is, niet heel spannend maar wel verkoelend in deze warme stad. Overal waar wij lopen is er gezelligheid en hoor je het geluid van mensen die zich vermaken. Bij een ornament met paarden, midden op een klein verkeersplein, vraag ik Hennie om een foto op te leuken. Na de foto gemaakt te hebben, zien we een kolibrie “zwevend” boven het ornament hangen. Het beestje neemt hier wat water tot zich en Hennie maakt een video van het, twee vingerkootjes grote, vogeltje. 
Op de terugweg naar het appartement doen wij een Safeway (supermarkt) aan en halen voor de komende dagen boodschappen.

In de avond gaan wij terug om Scottsdale “by night” te ervaren. Het is nu nog duidelijker welke straten en clubs het populairste zijn. Groepen jongeren fietsen rond op rijdende barretjes en maken nóg meer geluid als ze in de gaten hebben dat ze gefilmd worden (dus doen wij het mobieltje ook omhoog zonder op “record” te drukken….(Pavlov)).

Als wij, voor de tweede keer vandaag, de weg van Scottsdale naar het appartement terug rijden, zijn wij toch verbaasd dat dit in één stad plaatsvindt op een driebaansweg en ook nog een 22 minuten lang. Dit rijden wij ook van Almere naar Amsterdam !

Thuis sluiten wij af met een overheerlijke wijn 🍷