De Verenigde Naties en Central Park

Vanmorgen merken we bij het opstaan het tijdsverschil met Californië. We hebben de wekker nodig om op tijd op te staan. Na douchen en ontbijt lopen we naar het gebouw van de Verenigde Naties.

Het oversteken is in het drukke verkeer een hele kunst. Op de drukste kruispunten staat een verkeersagent met een pittig fluitje de boel te regelen. Een vrouwelijke agente legt haar ziel en zaligheid erin om elke auto met drie keer fluiten op de rechterbaan te krijgen. Bij de zebra's staan stop en go lichten. Wij hebben een stevig wandeltempo en het is zaak bij de eersten te zijn die gaan oversteken zodat je door kunt lopen en niet steeds een groep mensen moet gaan inhalen. Het is verbazingwekkend hoeveel mensen door je heen willen lopen, zelfs als je helemaal rechts loopt. André krijgt af en toe een boze blik nadat er contact is geweest. Na een kleine detour langs de haven komen we aan bij het bekende gebouw.

We moeten eerst naar de overkant waar onze rijbewijzen en reserveringen voor de rondleiding uitgebreid worden gecheckt. Na goedkeuring krijgen we onze visitor pasjes. Toch weer bijzonder dat pasjes die maanden geleden in Nederland zijn aangevraagd hier klaar liggen. Wel worden ze nog even van onze foto voorzien. Dan gaan we terug naar het VN gebouw voor de check door de security. We doen riem en horloge af en gaan door het poortje. We mogen verder naar het plein voor het VN gebouw. Binnen krijgen we, naast de pasjes met foto , een rood stickertje voor op ons shirt. Deze geeft aan dat wij tot de groep van 11:30 uur behoren. We worden we in een groep van 20 mensen geplaatst met verschillende nationaliteiten, er zit zelfs iemand uit Irak tussen.

Onze gids komt uit Griekenland. Ze vertelt veel en het meeste kunnen we volgen. Even wat feitjes : de VN is na de tweede wereldoorlog opgericht in oktober 1945. Destijds waren er 51 leden, nu zijn dat er 193. De VN is gericht op vrede, veiligheid en samenwerking. Naast de Algemene Vergadering zijn er 4 andere organen actief, te weten de Veiligheidsraad, de Economische en Sociale Raad, het Internationaal Gerechtshof in Den Haag, en het Secretariaat. In 1948 zijn er dertig mensenrechten vastgesteld die door alle landen zijn omarmd. Er is helaas geen één land dat al die rechten waar heeft gemaakt. 

Van elk land staat er een vlag buiten voor het gebouw, in alfabetische volgorde gerangschikt. De vlaggen worden elke dag om 8 uur gehesen. Er staan veel kunstwerken her en der in en om het gebouw, die door landen door de jaren heen geschonken zijn. We zien Mandela, een geschenk van Zuid Afrika, al bij de ingang staan.

De VN heeft voor 2030 zeventien ontwikkeldoelen vastgesteld. De gids vertelt een mooi verhaal hierover. In Ivoorkust wordt er op twee doelen tegelijk gewerkt, te weten het klimaat en kwaliteit van onderwijs. Van plastic afval worden er bouwstenen gemaakt waarmee scholen worden gebouwd. Er zijn inmiddels meer dan 400 klaslokalen gebouwd en 3200 ton plastic gerecycled.

Aan het eind van de rondleiding komen we bij de zaal voor de Algemene Vergadering. De zaal heeft een grote koepel. De Amerikanen wilden het zo maken omdat elk belangrijk gebouw een koepel heeft. Denk aan het pentagon en religieuze gebouwen. Het is bijzonder om in de zaal te zijn die je van de TV herkent. Het logo van de VN torent boven de katheders uit. 

Na een uur van staan en geconcentreerd luisteren zijn we toe aan een kop koffie die in de kelder van het gebouw te krijgen is. Het streven van de VN is volgens ons in de huidige tijd relevanter dan ooit. 

Hierna willen we de tweede route van onze hop on-hop off bus gaan doen. Het is 30 minuten lopen naar de dichtsbijzijnde halte en het weer is goed. Aangekomen bij de halte blijken we de bus net gemist te hebben en ze rijden maar één keer per uur (wat een service !). We lopen naar een andere halte en na wat zoeken komen we gelijk aan met de bus. Er stappen meer mensen uit dan in dus we kunnen bovenin op een mooi plekje gaan zitten. Deze route rijdt om Central Park heen. Het park lijkt op het Vondelpark, maar dan veel groter.

In januari 2004 ben ik hier met mijn zus geweest en ik herinner me dat het park toen besneeuwd was en dat er een paar paden sneeuwvrij waren gemaakt. Ik herken de uitgang die we dedtijds gebruikt hebben. Wat ik ook herken is het Guggenheim museum dat tegenover het park ligt. Een prachtig ontwerp dat van binnen mooier oogt dan van buiten. 

Aan de "museum mile" ligt ook een mooie synagoge uit 1825. De Joodse gemeenschap laat zich hier duidelijker zien dan we in Nederland gewend zijn. Toen we acht weken geleden aankwamen op het vliegveld van New York was er een groep orthodoxe joden. Ze waren duidelijk herkenbaar aan hun zwarte hoed, lange bakkebaarden en kleding. Vandaag liep er een groep jongeren met minder strenge kleding maar wel herkenbaar aan hun hoeden het park uit. Er is een grote Joodse gemeenschap in New York,15 % van de inwoners in New York is Joods. Even verderop is een kleine demonstratie tegen de genocide in Palestina, die wij van bovenaf de bus gadeslaan.

We stappen uit bij dezelfde halte als waar we zijn ingestapt en lopen in 20 minuten naar ons appartementje. Inmiddels is het eind van de middag. Het weer is de hele dag heerlijk geweest, rond de 20 graden.