Onderweg naar Zion

We beginnen de dag met een ontbijtje met wat sandwiches genoemd wordt, te weten warme croissants in de vorm van een bagel (gevuld met ham, kaas en ei) en daarna een bakje yoghurt met gezonde pitjes en noten erin. Dan  verkassen we naar Hurricane, een plaats ten zuiden van Zion National Park. Het verhaal gaat dat de Mormoonse leider Snow in 1860 hier op een dag in een buggy reed en dat het dakje er door een forse wind vanaf waaide. Hij noemde dat een hurricane, vandaar de naam.

Met het inladen van onze sloep begint de rit van drie uur. De drukte van de stad ligt al snel achter ons en we komen in de rotsachtige woestijn terecht. Het lijkt in het begin veel op het landschap van Fuerteventura, dat we zo goed kennen. We rijden tussen stenen duinen van geelbruin materiaal met her en der een struikje. De lucht is nogal stoffig. Het uitzicht verandert steeds en langzaam worden de duinen steeds steiler en hoger. We weten soms niet waar we moeten kijken, zo mooi is het hier. We rijden door het gebied Moapa River dat een Indianenreservaat is. Het wordt met borden aangegeven. Er staat ook een bord als we de grens met Utah passeren. Hier komen we in een andere tijdszone, te weten een uur later, dus onze dag duurt vandaag 23 uur. Zo'n 30 kilometer voor Zion komen we op een heel mooi uitzichtspunt waar Andre even lekker kan dronen met mooie beelden als gevolg. Wat opvalt is dat het hier helemaal stil is. Als voorproefje op de komende dagen bezoeken we het Zion visitor centre. De gewone parkeerplaats is vol, maar op de parkeerplaats voor bussen en extra grote auto's is nog wel plaats, dus daar onze sloep maar tussengezet. Als we naar het bezoekerscentrum lopen zien we de hoge grillige pieken in verschillende kleuren om ons heen. Echt prachtig en heel indrukwekkend. In het centrum wordt duidelijk dat die kleuren elk uit een andere ontstaansperiode komen. Het bovenste deel is grijzig (kalksteen) en was ooit zeebodem, daaronder is een laag gevormd door  zand en modder van duinen en daaronder is een hele dikke rode laag uit een oude woestijn. De andere lagen zijn te zien op een van de foto's. Nog even wat weetjes, de kloof van Zion is uitgesleten door de rivier Virgin (261 km lang, 300 meter diep en soms maar 10 meterbreed) die eindigt in een meer, lake Mead. Morgen gaan we Zion verder verkennen. We rijden een stukje terug naar ons nieuwe onderkomen, een ruime kamer in hotel Windgate. We installeren ons en gaan na even een stukje Friends op TV kijken. Natuurlijk weet ik dat de gezondheidszorg hier anders werkt dan in Nederland, maar toch verbaas ik me over de reclame hier. De faramaceut promoot geneesmiddelen, met merknaam, indicatie en bijwerkingen, direct op de TV. Bijvoorbeeld tegen migraine, colitis ulcerosa of PEP tegen de overdracht van HIV. Je moet wel je dokter nog even om een recept vragen. Ik ben blij dat het bij ons anders werkt.