Een dag in het Golden Gate park

Vandaag hebben we de tijd aan onszelf. We gaan relaxed op pad naar de het mooie stadhuis. Daar is de dichtsbijzijne stop van onze BigBus. Na 25 minuutjes heuvelopwaarts lopen zijn we bij het plein voor het stadhuis. Dan begint het uitpuzzelen waar de bus zal stoppen. Op het kaartje van BigBus staat een pijl naar één kruispunt, maps geeft een andere lokatie aan. Hoewel er op straat op beide plekken niets staat aangegeven, rijdt de bus op het kruispunt aan ons voorbij. Maps blijkt het goed aan te geven. Terwijl we naar de "maps lokatie" lopen zien we een ouder stel met protestborden lopen. We hadden al eerder mensen met borden gezien bij een dus er zal wel een demonstratie zijn. Ik spreek hen aan en ze vertellen graag dat ze naar hun wekelijkse protest tegen Trump en Musk gaan. Ze doen dat met een groep van 200 mensen bij de Tesla dealer om de hoek. Ze zijn blij dat wij als Europese toeristen hier zijn, ondanks de huidige overheid. Zo kunnen wij zien dat veel Amerikanen hier niet mee instemmen en ze verontschuldigen zich voor het huidige beleid. We praten hierover wat verder en groeten hun zodra onze BigBus eraan komt.  
We rijden een paar haltes mee en stappen uit bij  het Golden Gate park. In 1894 werd hier een Internationale Expositie gehouden en dat is de oorsprong van dit park. We blijven hangen bij het zogenoemde "Music Concourse", een groot soort plein dat wat lager ligt dan de weg eromheen. Er staan veel bomen om de wandelpaden heen die op dezelfde hoogte gesnoeid zijn. Ze lopen nu weer uit, wat een mooi gezicht is. Aan de kop van het rechthoekige plein staat een (open lucht) concerthal, in de vorm van een halve cirkel met bovenin de tekst : Lift every voice. Er staan wat foodtrucks en Andre wil een hotdog gaan halen. Die hebben ze blijkbaar niet want hij komt terug met een Quesadilla. Een Mexicaans hapje, tortilla met gesmolten kaas en ham erin en een pittige saus erbij (heel lekker !). Intussen wordt er in de concerthal gestemd en loopt een muziektechnicus druk in het rond om de microfoons in te stellen. De zanger van dit bandje zegt dat ze rond tweeën gaan beginnen met hun concertje. Wij zitten heerlijk op een bankje in de zon te kijkeen wat er allemaal gebeurt. Allerlei andere musici komen wisselend het toneel op om hun instrument te laten instellen. Op het toneel staat een drumstel. We zien dat allerlei instrumenten het toneel opgesjouwd en ingesteld worden: meerdere gitaren, waaronder één met 12 snaren, een trompet, een saxofoon, meerdere keybords, en diverse percussie instrumenten. 
Na een tijdje, het is inmiddels half drie, gaan we een stukje verderop kijken met het idee dat we de muziek daar ook wel zullen horen. We komen bij de Japanse tuin uit. Deze tuin was ook een onderdeel van de Internationale Expositie. 130 jaar geleden kostte de entree 25 cent, hedentendage is dat 18 dollar. Het is een stralende zaterdagmiddag en in de tuin lopen dan ook veel mensen rond. De tuin is prachtig vormgegeven, alle bomen en planten zijn mooi gesnoeid en het grindtuintje ligt er aangeharkt bij. Onlangs is er een nieuw hoge pagode geplaatst die boven alles uittorent. We lopen en kijken wat rond en als we alle paden een keer of twee hebben gezien verlaten we Zen deze Japanse tuin.
Inmiddels is er een zangeres aan het zingen in de concerthal en we gaan nog even op een bankje zitten en genieten van de relaxte sfeer en de zon. Dan is het tijd om onze bus naar het hotel te nemen. We rijden voor de 5de én 6de keer over de Golden Gate Bridge naar Fort Mason, waarna we in 10 minuutjes heuvelopwaarts lopend thuiskomen. Even later gaan we lopend wat boodschappen doen. We verwennen onszelf met een heerlijk vruchtengebakje als toetje. We hebben het heel goed gehad hier, San Fransisco is een fijne stad om te zijn. Morgen gaat onze reis weer in de richting van de natuur.