Alcatraz wij komen eraan (en vertrekken ook graag !)
2 mei 2025 - Alcatraz, California, Verenigde Staten
Na het yoghurt ontbijt lopen wij in drie kwartier naar pier 33 waar de ferry ligt die ons naar Alcatraz vaart. We wandelen stevig door en komen keurig op tijd aan om achter in een wachtrij van een half uur aan te sluiten.
Het eiland Alcatraz is in het verleden gebruikt als fort, een vuurtoren en als gevangenis.
De ferry vaart in een kwartiertje naar het eiland, de zee is rustig en de zon schijnt (wat een heerlijk begin van de dag !). Vanaf de boot is te zien dat met grote rode letters op een muur gekalkt is “Indians Welkom (United Indian Property) Indian land”. Dit was hierop geschilderd door Indiaanse politieke activisten in 1969. Ook dit hoort bij de geschiedenis van Alcatraz.
We wandelen stevig omhoog om naar de top van het eiland te komen. Hier zijn de cellen blokken waar dertig jaar lang, in totaal 1500 mannen opgesloten hebben gezeten. Er was geen plek voor vrouwelijke gevangenen of bewaarders. Er is een prima audio tour die ons langs alle facetten van het gevangeniswezen leidt (en er ook voor zorgt dat iedereen dezelfde kant oploopt). Van de aankomst van de gevangenen, kleding ophalen, douchen, onderkomen (cel van 1,5 bij 3 meter), “the hole” (donkere ruimte voor ongehoorzame gevangenen), tot aan de keuken en “dining hall” toe. En de tour kan, naast de courante talen, ook in de Nederlandse taal (wij mogen zelfs ook Belgisch kiezen !). De tour wordt deels door ex gevangenen, en ex bewaarders verteld, opgeleukt met wat anekdotes. Van alle ingezetenen is Al “Scareface” Capone natuurlijk de bekendste, maar alle mannen hier waren beruchte problemen makers (anders kwam je niet in Alcatraz terecht)."Break the rules and you go to prison, break the prisonrules and you go to Alcatraz" was het gezegde. Oplopende onderhouds-, en operatie kosten hebben ertoe geleid dat de gevangenis in 1963 gesloten werd.
Vanaf het begin, toen het eiland nog een fort was, is er buiten een planten en bloementuin aangelegd. Deze “Historic Gardens” zijn er nog steeds dus lopen wij hier met veel plezier doorheen genietend van de geuren en kleurenpracht. Ook de vogels hebben hier hun plek weten te vinden, met name aalscholvers hebben hier een enorme kolonie weten op te bouwen. Het is nu het broedseizoen, ze leggen tot vier eieren in één nest. Wij zien sommige van deze boefjes het nest materiaal van de buren stelen om hun eigen nest op te hogen, daar zou toch een gevangenisstraf op moeten staan !
Na 2 uur op het eiland hebben we alles gezien en mogen weer achter in rij om de boot terug te nemen. De lucht trekt steeds meer open en in de verte zien we de Golden Gate Bridge in volle glorie liggen. Als we weer op het vaste land zijn zien we de Big Bus rijden en kunnen die rennend net halen. Twee uur lang worden we rondgereden door de stad. We zien de pieren, het financiële district, China town, de City Hall, het Golden Gate park aan ons voorbijgaan. Hoewel het flink waait blijven we bovenin het open dek zitten terwijl we over de Golden Gate bridge rijden. Het is een gevecht met de wind en terug gaan we benedendeks zitten. Via de Palace of fine arts komen we bij Fort Mason waar we uitstappen en in 15 minuten teruglopen naar ons hotel. We voelen onze benen wel en proberen eten te bestellen. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. De restaurants die we kiezen blijken allemaal niet bij ons hotel te bezorgen. We trekken dan toch de wandelschoenen maar weer aan en lopen naar een shoarma/pizza tentje toe. Een lieve dame neemt onze bestelling op. Tijdens het wachten vertelt ze dat het de afgelopen maand erg rustig was, in hartje centrum zijn meerdere zaken zelfs gesloten. Ook vertelt ze dat de gemeente de straten goed schoonhoudt (en dat zien wij !) en dat dronkelappen van de straat worden gehaald. Ze hoopt dat dit het toerisme de goede kant op helpt. De lamsshoarmaschotel en de pizza met pesto en artisjokharten zijn beiden heerlijk. Voldaan lopen we terug naar ons hotel.


If you are still in San Francisco, you are not too far from our home in Los Altos, CA - and welcome to stop by if your travel plans allow. I tried writing to the email address for the blog but this bounced. You have my email I think.
(we met you near Bryce Canyon some weeks ago and my husband is Dutch)
- Barrie