Naar Yosemite

We ontbijten in ons hotel, altijd een fijn begin van de dag. Tijdens het eten van de zelfgebakken pancakes wordt, op de sportzender op de TV, het afgelopen baseballweekend besproken. Na de yoghurt eten we bij de koffie een overheerlijke warme cinnamonroll, ofterwijl een kaneelcakeje. We kunnen erweer tegen. Het is vandaag een stralende dag en met een temperatuur rond de 20 graden heel aangenaam. We rijden via de supermarkt in twee uur naar Yosemite National Park. Dit park ligt op de westflanken van de Siërra Nevada. De steile granieten rotsen in dit park zijn gevormd door gletsjers. De naam Yosemite is vertaald: zij die doden. Deze naam werd aan de indianenstam die hier woonde, gegeven door andere stammen. Het doden slaat op de beren die hier ook leven. Wij krijgen ook het advies geen etenswaar in de auto te laten liggen; de beren kunnen heel goed ruiken en hiervoor eventueel een auto openbreken. Het laatste stuk van onze route gaat langs de Merced rivier die een flinke stroming heeft. Het water stroomt over kleinere en grotere granietblokken heen en dat is een mooi gezicht. De naam Merced is afkomstig van het Spaanse woord voor barmhartigheid en de rivier heet op zijn Spaans: El Río de Nuestra Señora de la Mercedes (Rivier van Onze-Lieve-Vrouw van Barmhartigheid); de naam werd in 1806 gegeven door een expeditie, die de rivier aantrof aan het einde van een hete stoffig tocht.  De Merced rivier word gevoed door het water uit de watervallen van Yosemite, en die zijn door het smeltwater van de sneeuw in de lente het grootst. Terwijl we door Yosemite Valley rijden, vergapen we ons aan de hoge steile lichtgrijze granieten wanden met her en der watervallen en de brede groene vallei. We weten hoe het er ongeveer uit moet zien maar om het in het echt te beleven is overweldigend. Er zijn meer toeristen die er zo over denken en we vinden met moeite een parkeerplaats in Curry Village. We mogen de weg naar de Half Dome, een granieten koepel, niet met de auto ingaan. We zien wel een shuttlebus erin rijden, dus die nemen we. De shuttlebus rijdt een ronde door Yosemite Valley. We blijken de bus de verkeerde kant op genomen te hebben en stappen uit bij "El Capitan", een andere piek in dit dal die ruim 900 meter hoog is. We lopen een stukje langs de rivier die kraakhelder is en de rotsen weerspiegelt. De bomen hebben verse groene blaadjes en we genieten van het hier zijn. Tijdens het wachten op de volgende bus zien we rotsklimmers aan de steile wand van "El Capitan" hangen. Deze bus neemt ons wel mee naar de weg die de auto's niet inmogen rijden. Langs de haltes op deze weg kun je wandelingen naar andere watervallen maken. Dat bewaren we voor morgen. We gaan terug naar de auto en rijden naar ons hotel net buiten het park. Dit hotel is het duurste van onze reis, puur door de lokatie. We worden ontvangen met een standaard verhaal zonder enig enthousiasme; onze kamer is "oude meuk" , maar voldoet voor twee dagen.  Met een toastje kaas en een pinot noir uit California kijken we terug op deze mooie dag. Na het eten van onze sla gaan we beneden bij de rivier zitten, in de laatste zonnestralen van vandaag.