Via Santa Barbara naar Santa Maria

Wat ik niet wist, voordat we hier naar toe gingen, is dat Spaans een belangrijke tweede taal is in de zuidelijke staten. Veel openbare teksten worden in beide talen geschreven. Er zijn zelfs zakjes snoep waarop de twee talen aangeleerd worden. In de plaatsnamen Los Angeles en de vele Santa's die hier liggen zie je dat ook terug. Ons reisdoel voor vandaag heet Santa Maria. 

We verlaten LA in de stromende regen. Op de snelweg, richting Santa Barbara, wordt het steeds minder druk. We rijden langs groene heuvels met gele bloemetjes. Het wordt droog en steeds zonniger en na 1 1/2 uur doen we een tussenstop in Santa Barbara. Dit stadje wordt beschreven als mediterraan en heeft ruim 85.000 inwoners, voornamelijk gepensioneerden, studenten en beroemdheden. We parkeren bij het strand en voelen hier, naast de zeewind, een hele fijne sfeer. Alles ziet er verzorgd uit, alle huizen zijn wit gepleisterd en hebben licht hellende daken met rode dakpannen. Op één complex na is alles laagbouw. We lopen de houten pier op en zien een groep pelikanen vliegen. Aan het eind van de pier kijken we uit over de oceaan naar één van de drie kanaaleilanden, en een aantal olieplatforms. Teruglopend zien we twee zeehonden vlak naast de pier een school haringen opjagen. Het is niet zo leuk voor de zilverkleurige vissen maar het is mooi om te zien dat de school door de zeehonden steeds uit elkaar wordt gejaagd en zich weer tot één bal weet te vormen. Als we teruglopen zien we op de achtergrond van Santa Barbara een bergketen liggen die Santa Ynez Mountains heet. In ons ANWB boek staat een korte stadswandeling door het centrum van dit plaatsje en nu het lekker droog weer is houdt niets ons tegen om die te gaan doen. In het centrum parkeren we vlakbij het stadhuis. Het stadje is destijds vlakbij een Spaanse missiepost uit 1786 gebouwd. Het stadhuis stamt uit de jaren 20 van de vorige eeuw. Dit gebouw heeft een trap naar een uitnodigende poort en we zien onder deze poort een bruidspaar dat daar allerlei foto's laat maken. In de tuin erachter aangekomen zien we nog twee andere bruidsparen die ieder met hun groep genodigden op de foto gaan. Het is hier ook heel fotogeniek. In de zon lopen we verder door mooie mediterrane straatjes en belanden bij een bakkerij waar we heerlijke taartjes en koffie bestellen. Ik probeer de latte met mocha te bestellen maar krijg een grote kop groene drank. Misschien was het matcha latte, in ieder geval proefde ik iets van spinazie en melk. We lopen nog wat verder en komen bij een labyrinth op het plein van de trinity episcopal church terecht, die ons aan een kerk in Australie doet denken, en we lopen een deel ervan. De korte wendingen weerhielden me ervan om het senang en meditatief te vinden dus ik had het midden "ineens" bereikt, terwijl André rustig rond bleef lopen en de hele route afliep. We gaan met deze mooie ervaring in de achterzak terug naar de auto en rijden op de 101 richting Santa Maria. We hebben het eerste stuk zicht op de oceaan. Langs de weg staat af en toe een bel opgesteld. Op internet lees ik dat die bellen er staan om de oorspronkelijke "koninklijke snelweg" te markeren. Deze weg verbond de 21 missies in Californië, gesticht door pater Junipero Serra, met nabijgelegen Spaanse militaire garnizoenen. Als we meer landinwaarts gaan rijden we over de bergketen heen en begint het weer te regenen. In Santa Maria is het gelukkig droog. We checken in bij ons hotel en zijn blij met de kamer die heerlijk schoon is (!) en als upgrade een klein huiskamertje heeft. Op een tiental meter naast het hotel zit een winkelcentrum. De supermarkt "Dollar" blijkt failliet te zijn. Gelukkig heeft de kleine Spaanse variant nog wat tomaat en komkommer voor ons. Samen met wat toastjes met kaas is dat voor vandaag genoeg.