Overweldigende aankomst in IJsland. Dinsdag 3 september 2024

In de ochtend in Nederland is het warm, bewolkt en wat benauwd. We hebben de tijd om rustig te ontbijten en de laatste dingen in de koffers te doen. Onze vlucht blijkt bijna één uur later te vertrekken. Met wat onzekerheid komen we aan op Schiphol maar uiteindelijk gaan we dan toch de lucht in richting IJsland. Na ruim twee en een half uur vliegen kijk ik uit het raam en zie de kust van IJsland opdoemen. Het is licht bewolkt en we genieten van het overweldigende aanzicht van een grote gletsjer, de Vatnajokull die er uitziet alsof er een kam door haar ijs is gehaald. Aan haar voet ligt het gletsjer meer, Jokulsarlon genaamd. Midden in het land zien we de gleuf die door het uiteendrijven van aardplaten langzaam steeds groter wordt. Ook de gouden berg punten van Landmannalgauer kunnen we zien. Herkenningspunten die we hopen te gaan bezoeken in de komende twee weken. We zien ook nog wat lava van de nieuwe vulkaanuitbarsting Sundnhukar vanuit de lucht maar deze is (helaas) niet meer de vier kilometer lang die hij een paar weken geleden was. Na de landing, koffers en auto ophalen, rijden we richting ons hotel in Reykjavik. Het is fris koud en we zijn blij met onze lange broeken en dikke vesten/jassen. Onderweg zien we op afstand de rook van deze nieuwe vulkaanuitbarsting. Het is op afstand al indrukwekkend om te zien. In het hotel hangt een tv scherm met live beelden van de actieve vulkaan op IJsland. Ze houden het goed in de gaten. We eten bij de lokale pizza boer en gaan dan nog even naar het icoon van de hoofdstad, de Hallgrimskirkja. Deze kerk is geïnspireerd op basaltzuilen en staat op een heuvel te pronken. Binnen is er een dienst gaande, dus voor ons blijft alleen de buitenkant over. Je merkt dat de zon aan het dalen is, het wordt snel kouder en na een kort ritje door het kleurrijke centrum gaan we terug naar het hotel. Het tijdsverschil met Nederland is twee uur, het voelt als half twaalf als we om half tien ons bedje opzoeken.