The hidden highlands van Landmannalgauer

Vandaag staat de hoogvlakte van Landmannalgauer op het programma. We weten dat er bergtoppen zijn met geelrode kleuren en willen dat graag zelf zien. Het gebied is gevormd door eeuwenlange vulkanische activiteit vanaf de ijstijd tot de laatste uitbarsting in de 15de eeuw. De bergtoppen bestaan uit Ryolietgesteente, dat oplicht door de zon. De zon zit vandaag veel verstopt achter de wolken maar we wagen een poging. Onze route is 290 kilometer lang en zou 5 1/2 uur duren. We komen eerst langs wat watervallen en over riviertjes langzaamaan dieper het gebied in. De geasfalteerde weg gaat over in een zwarte gravel weg. We zien ruige bergen met hard gesteente dat doet denken aan Schotland, de Isle of Sky. Het is een afwisselende natuurpracht. We rijden Fjallabak nature reserve in en de weg krijgt steeds meer kuilen en keien, langs de weg wordt het zwarter en liggen er vulkanische stenen. De vergelijking met El Teide (Tenerife) dringt zich op. We zien een groepje mensen met verrekijkers en foto toestellen met grote telelenzen op een rand staan en proberen erheen te rijden maar de weg is voor onze auto te rul om op te rijden. Helaas kunnen we niet meekijken met de vogelaars. Er is trouwens weinig leven hier, wat mos, het en der wat bodembedekkers, een enkel vogeltje. De route is onstuimig en we laten een uitzichtpunt vallen. We twijfelen over een ander punt maar gaan toch hier naar toe en daar zien we een aantal bergtoppen met geelrode kleuren, het ryoliet. Het is indrukwekkend mooi, zelfs zonder de zon erop. We maken een hoop foto’s en rijden tevreden verder over de ruige weg. Op een gegeven moment gaat de weg door een riviertje heen. We testen onze 4 wheel drive uit, en die trekt ons over de grintbodem veilig naar de overkant. Iets verderop is alles zwart; de weg, de omgeving en het uitzicht. Een witte auto voor ons is het enige contrast. Na 4 uur intensief rijden komen we weer op een geasfalteerde weg en in de bewoonde wereld terecht. Hier staan en lopen veel IJslandse paarden. Als afsluiter bezoeken we de 65meter hoge waterval Seljalandsfoss. Deze waterval dendert van een omhoog gedrukt plateau naar beneden. Er zijn vanaf dit plateau meer watervallen, we zien er een stuk of 20. Je kunt achter Seljalandsfoss langslopen en dat wil ik natuurlijk proberen. Er staat vandaag een flinke wind en als ik aan de rechterkant ben, waait er al zoveel water van de waterval af dat ik flink nat word. De rest laat ik aan anderen over. We gaan na wat boodschappen en diesel tanken naar ons onderkomen dat in het zuiden aan de voet van het plateau ligt en genieten van onze meegebrachte rode wijn en aangeschafte magnetron maaltijden.